Ulan ne güzelde başlamıştı her şey. Öss gibi bir devi geride bırakmışız tutturmuşuz bir okul hemi de İstanbul da ohhh.
Köyden indim şehire misali ilk sene baya bocalamadık mı şu koca şehirde. Allahtan oral ( evet ismi garip ama o mutlu) gibi bir arkadaşım vardı. Oda benimle kazandı Marmara’ yı ( ama o ecza ) ve beraber eve cıktık.
4koca seneyi geride bıraktık ve beraber bu evdeki son gecemiz. Kimler geldi kimler geçti şu evden. Ne eğlenceler ne üzüntüler yasadık. Harikaydı valla.
İstanbul da gezmedik de yer bırakmadık hani. Gitmediğimiz mekân, bar, ocak başı kalmadı  haa bide cay bahçesi. Ama her seferinde donup dolaşı evimize geliyorduk.
Her zaman derler ya öğrencilik gibi güzel bişey yok, bunu içindeyken niye anlayamaz millet. Bizimde bitince kafamıza dank etti işte.
İstanbul’ u özliyecem ama o kadar da değil sanırsam. Benim özleyeceğim asıl şey evim ve öğrenciliğim olacak. İstanbul’ u her zaman buluruz. Ama okulu ve bu evi bir daha zor bulurum. Beklide bu yüzden öğretmen oluyorum haa. Öğrenciliği bırakamadığımdan biraz farklı bir konum olacak ama gene de okulda olacam.
Eee Caner Efendi bitti işte artık seni yeni şeyler ve daha zor şeyler bekliyor. Kim bilir? Yaşayı da görelim işte....evin göt kadar balkonunda içtiğimiz günlerin anısına